Eskilerin yerine Şiiri - Hamit Atay

Eskilerin Yerine
Ben değişmedim,
Sadece bendeki insanların yerini değiştirdim.
Kalbimde oturan, yüreğime dokunan,
Bir zamanlar dost diye, can diye bildiklerim…
Eskileri aldım,
Tıpkı kırık bir masa,
Çatlamış bir ayna,
Kenarından sökülmüş bir halı gibi,
Eskiciler’e bıraktım.
Eşyalar nasıl sahibini bulursa,
İnsanları da hak ettikleri yere koydum.
Artık kimseye fazladan pay vermiyorum,
Kalbimi kiralık oda gibi açmıyorum.
Gerçek dost, yanımda durandır,
Yalancı dost, en ağır yük olandır.
Ben değişmedim,
Hâlâ aynı çınar ağacının gölgesindeyim,
Hâlâ şiir yazan çocuğum,
Hâlâ sevdasını sessizce taşıyan adamım.
Değişen,
İnsanların maskeleri, sözleri, niyetleridir.
Yalancı gülüşleri, sahte selamları,
Birer hurda gibi attım kenara.
Çünkü kalbimin sokağında artık,
Yalnızca gerçekler yürüsün istedim.
Kimini anı yaptım,
Kimini yara, kimini ibret.
Kimini unuttum,
Kimini hatırladıkça güldüm,
Kimini düşündükçe içim hâlâ burkuldu.
Ama bilsinler ki,
Ben değişmedim…
Sadece bendeki insanların yerini değiştirdim.
Ve öğrendim:
Kalbi temiz olanın yükü hafif olur,
Hak etmeyeni sırtında taşımayanın yolu aydınlık olur.
Hamit Atay 18.09.2025 ..09.50