Eski yaz Şiiri - Hasan Yılmaz 3

Sen, içimde durmadan kanayan o eski yaz,
Sessizce devrilen bir çınar gibi unuttun beni.
Sokaklar sırılsıklam, gökyüzü tenhaca beyaz,
Sustun ve bir intihar süsüyle terk ettin şehri.

Gözlerin, trenleri kaçırılmış uzak istasyon,
Yalnızlık, odamda biriken bir toz bulutu şimdi.
Adın dilimde pas tutmuş eski bir madalyon,
Seni sevmek, kuru bir kuyudan su çekmek gibiydi.

Hangi kapıyı çalsam ardında o dilsiz gölge,
Dokunduğun her şey senin kokunu yitirmiş.
Zaman, kırık bir saatin içinde çürüyen bölge,
Anladım ki bu sonbahar bizi çoktan bitirmiş.

Şimdi dilimde yarım kalmış soğuk bir niyaz,
Ve duvarlarda yankılanan o ürkek sesin.
Aşk, göğsümde taşıdığım o darmadağınık enkaz,
Sen, her solukta içimi acıtan o melankolik nefessin.
2021