Ana içeriğe atla

Uzak istasyon Şiiri - Hasan Yılmaz 3

Antoloji.com mobil uygulaması Şiirler, şairler, mesajlarınız ve gruplarınız telefonunuzda. iPhone ve Android için ücretsiz. Uygulamayı İndirİndir
Hasan Yılmaz 3
292

ŞİİR


0

TAKİPÇİ

Uzak istasyon

Sesini rüzgâra verdim, dönüp bana vuruyor,
Takvimler unuttu çoktan o sonbahar gününü.
İçimde kırık bir saat, hep aynı anda duruyor,
Zaman bile taşımıyor artık bu aşkın yükünü.

Gittin de ne değişti, sokaklar yine aynı sessiz,
Sadece kaldırımlarda adımlarının izi eksik.
Bir fırtına koptu içimde, darmadağın ve çaresiz,
Şimdi biz bu koca hikâyede kadere mi yenildik.

Şimdi bir mum gibiyim, kendi dibini aydınlatan,
Ne bir gelen var kapıma ne de halimi bir soran.
Senden geriye kalan o amansız, o bitmez yalan,
Gözlerimde biriken son damla yağmurdu inan.

Gözlerin, çürümeye terk edilmiş uzak istasyon,
Yalnızlık, odamda biriken bir toz bulutu şimdi.
Adın dilimde pas tutmuş eski bir madalyon,
Seni sevmek, kuru bir kuyudan su çekmek gibiydi.

Hangi kapıyı çalsam ardında o dilsiz gölge,
Dokunduğun her şey senin kokunu yitirmiş.
Zaman, kırık bir saatin içinde çürüyen bölge,
Anladım ki bu sonbahar bizi çoktan bitirmiş.

Şimdi dilimde yarım kalmış soğuk bir niyaz,
Ve duvarlarda yankılanan o ürkek sesin.
Aşk, göğsümde taşıdığım o darmadağınık enkaz,
Sen, her solukta içimi acıtan o melankolik nefessin

2021

Hasan Yılmaz 3
Kayıt Tarihi : 20.08.2026 16:06:00
Yıldız Yıldız Yıldız Yıldız Yıldız Şiiri Değerlendir
Yorumunuz 5 dakika içinde sitede görüntülenecektir.

Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!