Kaldır artık o eski defterleri, rafa
Her sayfası biraz sen, biraz keder…
Geçmiş dediğin,
Kapanmış bir yara,
Kanatır dokundukça, bu geceler.
Unutma, insan kalbi kadar yaşar,
Ne saklarsa içinde,
O çıkar yarınlarda karşısına
Herkes kalbinin sesi kadar sever,
Hayalleri kadar uzak,
Yaşadıkları kadar yakındır gerçeğe
Ama bir aşk daha kalpte ölmeden
Bir başkasına yer açmak ne zordur,
Ne hazin bir yalnızlıktır bu…
İnsan bazen gider de
Kalbi aynı yerde kendi halinde kalır.
Kayıt Tarihi : 25.10.2026 20:12:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Hikayesi:
20261025 Denizli




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!