Esinden Beslen Ozan Şiiri - Kasım Kobakçı

Mısralar diz coşkuyla,
Sözü söyle duyguyla,
Bakma güne kuşkuyla,
Esinden beslen ozan!
*
Erdemli kalsın özün,
Tatlı çıksın her sözün,
Aydınlık görsün gözün,
Güneş gibi doğ ozan!
*
Bilgiye aç zihnini,
Arıt kirli vehmini,
İyi seç sen dengini,
Zihnin pürü pak ozan!
*
Çirkin bir laf getirme,
Karanlık yola girme,
Aydınlat, asla yerme,
Temiz kalsın dil ozan!
*
Ürkme kara gölgeden,
Ayrılma ak bölgeden,
Beslen ulu ilkeden,
Yüce kudret bul ozan!
*
Geçmişi iyi tanı,
Şerefle koru kanı,
Hatırla yüce şanı,
Köke bağlı kal ozan!
*
İnancın sağlam dursun,
Dizeler neşe sunsun,
Gönüller deva bulsun,
Şefkati bol sun ozan!
*
Göklerden esin dile,
Sabret çekerek çile,
Menzile güle güle,
Varıp ulaşır ozan!
*
Hainden uzağa kaç,
Gönüllere şefkat saç,
Karanlığa fener aç,
Işıklar saç sen ozan!
*
Yergi gelirse eğer,
Sözler altındır meğer,
Eleştiri çok değer,
Kıymeti bil sen ozan!
*
Hayat geçer su gibi,
Görünmez derin dibi,
Kusur bulsa sahibi,
Onarır hemen ozan!
*
Sözüm kardeşçe akar,
Kötü diyenler bıkar,
İyi niyetle bakar,
Maksadı bul sen ozan!
*
Eser kalsın yarına,
Ulaşsın baharına,
Gönüllerin zarına,
Merhemi sür sen ozan!