Yıllar ömrümüzden çalıp da gitti,
Hayaller, umutlar, art arda yitti,
Hiçbir şey onları döndüremez ki,
Hayaller, umutlar, art arda yitti…
Dün daha bahardı, bugün son bahar,
Yaşananlar unutulmaz, aşk ateşi küllense de,
Yaraları hiç kapanmaz, izi kalır yüreklerde.
Sızım sızım acı başlar, aşka hasret gönüllerde,
Yıllar hızla geçip gider, deva olmaz hiçbir derde.
Dudu diller lâl olunca, aşkın adıysa saklanır,
Aşkına susamış mecnun misali,
Dolanıp dururum sevda çölünde.
İstersen birazcık umut ver bana,
Yaşatıp, öldürmek senin elinde…
Bu hasret, gönlümü harap etmekte.
YAŞIYORUM KENDİMCE, BİÇİLEN AHVALİMİ (Sokak çocuğundan sesleniş)
Bir günahın meyvesi, sokağa atılmışım,
Kopiller arasına sıradan katılmışım.
Onun bunun artığı olmuş doyumluk aşım,
Yaşıyorum kendimce, biçilen ahvalimi.
Yavaş yavaş bitiyor bu son kalan ümidim,
Birgün dönersin diye inan ki çok bekledim.
Senden başka kimseyi hiç bu kadar sevmedim,
Birgün dönersin diye inan ki çok bekledim.
Direndim hep yıllara asla unutmam dedim,
Senin gülen gözlerin,
Deryalar kadar derin.
O deryanın içinde,
Beni öldüreceksin.
Sensin benim sevdiğim.
Yaşayamam diyorduk, eğer ayrı kalırsak
Ne sen öldün, ne de ben, yaşıyoruz işte bak…
Bitiyormuş meğerse bitmez denen âşk bile,
Ne sen öldün, ne de ben, yaşıyoruz işte bak…
Yaşıyoruz işte bak, buna yaşam denirse…
Seni hatırlatsa da mazimde ki anılar,
Geriye dönmek için, her şeye çok geç artık…
Yaş dolu gözlerimde, sadece hayalîn var
Beklerken geçti ömrüm, dünyam artık karanlık…
Yaşanan bir rüyaydı, o rüya çoktan bitti,
Bir daha ismini anmayacağım,
Yalan sözlerine kanmayacağım,
Ateşine düşüp yanmayacağım,
Yemin ettim artık, aşk denen şeye.
En güzel yılları ben sana verdim,
Yalanların üstüne kurulmuş gayri âşk’lar,
Kalmamış eski âşklar kalmamış o sevdalar.
Tez yakıp, tez sönüyor, saman alevi gibi.
Yeminler tutulmuyor, artık yok o vefalar.
Mevsimlik olmuş hepsi, bahseden yok yıllardan,
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!