Erman Ulusoy Şiirleri - Şair Erman Ulusoy

Felekten bir gün çalalım,
Bir sen yoksun bu akşam gel
Masam hazır bekliyorum
Deme sakın yollar engel,

Masamızda mezemiz bol,

GECEYE DÜŞEN FISILTI

Zamanın duraksadığı o eşik,
Yıldızların yorgun, ayın mahzun olduğu an.
Bir nefeslik sessizlik çöker odaya;
Dışarıda şehir uyumaya hazırlanırken,

Geçip giden bu yıllar sanki bir törpü gibi,
Alıyorlar bizlerden yaşanacak günleri…
O günlerin izleri kalır bize teselli,
Elden bir şey gelmiyor, yazan yazmış kaderi…

Bekli romantik geçti belki de hüzün dolu,

Geçip giderken yıllar, neler neler aldılar,
Ömrümüzü tüketip gençliği de çaldılar.
Artık bize teselli kaldı güzel anılar,
O günleri anlatır bu kalan hatıralar.

Gözlerimin önünden geçip gider o anlar,

Geçip gitti bunca yıl, boş bir inat yüzünden,
Ayrılığa tek sebep, bir yalan el sözünden.
Hasret kaldık sevgiye, her gün geçti hüzünlen,
Ne olur gel sevgilim, yarın çok geç olacak.
Son pişmanlık faydasız, kâlbe hicran dolacak...

DUA

Rabbim sana ben sığındım
Sen af eyle, sen af eyle
Ben Günahkâr bir kulunum
Sen af eyle, sen af eyle

DUDAKLARIMDAN İSMİNİ, HİÇ BİR KİMSE DUYMAYACAK,
GÖZLERİMDEN HAYALİNİ, KÂLBİMDEN SİLDİM ADINI.
ARDINDAN AĞLARIM SANMA, GÖZÜMDE YAŞ OLMAYACAK,
GÖZLERİMDEN HAYALİNİ, KÂLBİMDEN SİLDİM ADINI.

HER NE VARSA YAŞANILAN, ARAMIZDA SIR KALACAK,

Dünyada tutunacak, tek dalımdın sen benim,
Rüzgârlar kırdı seni, boşlukta kaldı elim,
Seni kalpten sevmiştim, sana çok güvenmiştim,
Sen gidince buradan, artık mutlu değilim.

Şimdi ben o günleri, anarak yaşıyorum,

Dünyam oldu cehennem,
Her gün kanar âşk yaram…
Artık uzaksın benden,
Sensiz yaşamak haram.

Gündüz hayallerimde,

DÜNYA VERDİĞİNİ GERİYE ALIR

KİM NE GÖTÜRMÜŞ Kİ ÖTEKİ YERE,
DÜNYANIN MALLARI DÜNYADA KALIR,
ÜZME KENDİNİ HİÇ BÖYLE BOŞ YERE,