BAKIŞINDAN ANLADIM, SEN DE ÂŞIKSIN BANA,
NAZ EDİP DE KUR YAPMA, ÂŞIK OLDUM BEN SANA…
ALEV ALEV YANIYOR, YANIYOR BENİM KÂLBİM,
KELİMELER YETMİYOR BU ÂŞK’I ANLATMAMA…
YOSUN YEŞİL GÖZLERİN, SANKİ İPEKTEN TENİN,
Seninle bir günüm, bir ömre değer.
Beni yaşatan şey, sevginmiş meğer.
Benim kadar sende sevdiysen eğer,
Ayrılık sözünü anma bir daha.
Üç günlük dünyada, gam, keder niye?
Sen yaktın bu gönlümde, sevdanın ateşini.
Sen öğrettin kalbîme, âşk ile sevmesini
Keşke görmez olsaydım, o yeşil gözlerini.
Sevmezdim hiç o zaman, vefasız birisini.
Şimdi bırakıp beni, terk edip gidiyorsun.
Ayrılmak sen istedin,
Yalvaracak değilim.
Sanma senin peşinden,
Ağlayarak gelirim.
İnanmam yalanına,
Bahar gelmiş diyorlar, oysa bende sonbahar,
Yanımda yoksun artık ne olur gelse bahar…
Ayrılık rüzgârından gönül bahçem tarumar,
Yanımda yoksun artık ne olur gelse bahar…
Bakmaya doyamazdım o yeşil gözlerine.
Beş kasımdı seninle vedalaştığımız gün,
Bakıyordun yüzüme, gözlerin üzgün üzgün.
Ellerim ellerinden kopuverince birden,
Sandım ki bir an için kâlbim çıktı yerinden.
Birkaç damla gözyaşı süzüldü gözlerinden,
Kavuşmak imkânsızdı anladım sözlerinden.
AYRILIK DEĞİL ARTIK ŞİİR BİZİ ANLATSIN…
İkimiz dizelerle dokuyalım geceyi
Gönlümüzden heceler rüzgârlarla savrulsun
Gel çözelim seninle muamma bilmeceyi
Ayrılık denen bu şey, o burada son bulsun
Ayrılık değildir dünyanın sonu,
Silerim maziyi, etmem hiç konu,
Unut gönlüm derim, unut sen onu,
Yolun açık olsun, git güle güle…
İnan ki aramam, düşmem peşine,
Eğer beni ararsan, bir gün geri gelir de,
Fazla geç kalmadıysan, erişmediyse vade,
Yarım kalan aşkıma ağlıyorken sessizce,
Beklerken bulacaksın, bıraktığın o yerde
Yıllarca hasretini çektirdin şu gönlüme,
Belki yarın geç olur,
Vuslatı erteleme.
Ömür birkaç nefeslik,
Uyma sen el âleme...
Eller bizi kıskanır,
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!