Erkan Saltan Şiirleri - Şair Erkan Saltan

Metrobüsle birlikte, tereddütle yolumu,
Bekliyordu tedirgin sessizce derinlerde.
Arkasından boynuna, usul usul kolumu,
Sardım dönüp şaşırdı kaldı Şirinevler'de.

Atlattı şaşkınlığı, neden sonra kurtulup,

Bu dünyadan birer birer gidiyor,
Yuva bozup nice hayat çaldığın.
Zaman durmaz ömür kısa bitiyor,
Sende bitmez sanıp düşe daldığın.

Bir sen varmış gibi davranıp durdun,

Ne desem suç oldu akşam üzeri,
Gündüzü konuştuk fayda etmedi.
Sanki ne olduysa bir buz benzeri,
Ben o ben değilim soğudum dedi.

İki günde bir bak, soğutma sakın,

Ne lüzum var bunca canı üzmene,
Huzur versen bile dönüp çalansın.
Gelen bilir sonun en çok yüz sene,
Yalan dünya yalan dünya yalansın.

Benim sanıp burda meşgul olacak,

Gönlünü aşk üzre bir alev sarsa,
Sar beni sev dedi, sade beni sev.
Yüreğinde sevda her ne kadarsa,
Yar beni sev dedi, sade beni sev.

Zerre işim olmaz kaprisle nazla,

Benim adım huzur yapmışım akit,
Senle değil diyor, daha var yolum.
Hoşgeldin diyecek kadar bir vakit,
Göründü gönlüme sonrası malum.

Malum bende fazla durmuyor işte.

Sorma kaç zamandır nerelerdesin,
Anlatmak istersem yetiştiremem.
Başkaları bana ne derse desin,
Sana seni kesen cevap veremem.

Yorgunuz çok soru çıkar cevaptan,

Karşılık bulmazsa kıymeti yoksa,
Söyleyip söyleyip, dönersin başa,
Dinleyen gözüne boş bakacaksa,
Boştur söylediğin, söyleme boşa.

Ömrünü sökerken türlü sebepten,

Bir ucu mecburi, zaman bir ucu,
Kaç zamandır keşmekeşte yüzmüşüm.
Sanma ihmal yada kasıt sonucu,
Habersiz bırakıp seni üzmüşüm.

Haber almak için fırsat güdenim,

Cevap diye neyi yanlış anladı,
Ne varsa takılıp kaldı hayır da.
Dur dedikçe aynı seda çınladı,
Aynı hava çaldı Uzunçayır'da.

Telaşlı yolcular vakti çok azlar,