Aynalar tanımaz olmuş bu vakitsiz halimi,
Bakışlarım sensiz sanki birer tırsak acemi,
Öyle bütünleşmişim ki yokluğundaki varlığınla,
Gülüşlerim gelmiyor artık aynalara samimi.
Dökülmüş saçlarım aynada teselliden mahrum,
Karşına çıkamayacak vaziyette biçare yorgunum,
tozlu bir şemsiye durur
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla
Devamını Oku
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta