Gece, renksiz bir hışım
Sarıyor dört yan zifiri
Kor düştü ocaklara,
Bacalardan yükseliyor ağıtlar
Gitti canım denizin maviliği,
Çiçeğe aşık arılar kovanlarına döndü
İkizköy adı derler
Bilesin tüm Anadolu köyleri
Kurdun, kuşun ve komşuların yuvası
Buram buram sarar boylarınca, çam, ardıç, zeytin kokusu
“ve elleri kelepçede”
Vatanın neresi diye sorarlarsa
SÜRÜ
Yaşıyoruz ya, yoksulluk kallavi
Boylu boyunca sarar adamı,
Yüzünün yanığından, çatlak topuğuna kadar
Bebelerimizin saçlarında bitler oynar,
Günda kaç kez terleyip kuruyan
“Oğlum yüzmeyi bilmezdi ya
suyun içinde ne yaptı”
“Gitti mi benim oğlan şimdi”
“Gene de söyleyemem ihtiyacımı
canım ayıp olur şimdi”
“mecburen birbirimiz sürüyeceğiz şimdi”
“Uzun zamandır” diye başlarım söze
Esasen, ilk gördüğüm andan itibaren
Pusulam,
Yönüm,
Kuzeyim sen
Meteor çarpması,
Karıştırdım kitapları, sözlükleri
Yüz harfi, üç bin dili
İskenderiye Kütüphanesi’ni
Kazıdım toprağın altını
Av sonrası kutsal totemleri
İlahi metinleri
İnsanların toplamından
İnsanlık çıkmadı
Bu yazgı değil
Cahilliğin kara’sıydı
Utandığım günsün
İki Temmuz,
Ölümün mor yüzünü
Bu kez de
Kirvemde gördüm
Yalnız ve soğuk
Kesinlikle yüzünde acı yok
İtirazsız da üstelik,
Bombalar patlar
Şehrimde sokağımda
Yanar arkadaşlarım,
Anamın göğsündeyim
Dokunmaz bana
Anamın kucağındayım
İçtim içkileri soğuk soğuk
Usulünü saymadan,
Kustum da üstelik arsızca
Fakat
Kusturmadı beni hiçbir şey
İnsanın insana zulmü
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!