Ergül Sırkıntı Şiirleri - Şair Ergül Sır ...

Erciyes’ten inerken şehre,
Gökyüzü beyaz bir sır fısıldar.
Yılın ilk gününde ağır ağır
Düşler gibi düşer yollarıma kar.

Yolda zaman durur bir an,

Bu sahte sınırı kimler çizmiş acep
Bir yanı Antep bir yanı öksüz Halep

Zulüm yaparak bir gün bile sürme sefa,
Bir kalbi incitenin ahiri ceza ve cefa.

Mazlumun gözyaşıdır arşı titretip duran,
Bir ah ile yıkılır en sağlam sanılan duvar.

Gün batar, karanlık iner
Sessiz raflar beni bekler
Sayfalar akar geceye
Satırlara süzülür düşler

Her kitapta yeni gizler

Gümüşten bir nehir kayadan çağlar,
Onunla eğlenir vadideki bağlar.
Köpükler savurur her bir damlalar,
Ovaya bereket müjdeler SIZIR.

Bir kâsede toplanmış zamanın bereketi,
Bu aşûredir ki taşır sabrı ve niyeti.

Üstünde nar taneleri, kırmızı bir sır,
Serpilmiş aşkla parlar, artar tadın tadı.

Dalgalarla sert kayalar aşınmaz
Fırtınayla sağlam duvar sarsılmaz
Yürekli bileğe zincir vurulmaz
Bela büyük diye boyun bükülmez

Bir çınar misali kök sal hayata

Gam çökmüş olsa da gökyüzüne, bu geçici dünya,
Mihnet gecesinden doğar her dem fecr-i umut.

Her ne kadar gam ve keder kaplasa da bu cihanı,
Her derdin içinde gizli;Hakk’tan bir lütuf, bir umut.

Dağın gölgesinde şehir güne uyanır,
Bir gün daha başlarken yollar aydınlanır,
Sabah taş sokaklarda sesler yankılanır
Benim yolum başka diyarlara savrulur.

Erciyes yükselir göğe, bulutlar yol olur,

Zaman mı geçti, ben mi eksildim
Her bir adımda kendimden vazgeçtim
Ne suçum vardı bu suskun hayatta
Yanmayı öğrendim, gülmeyi seçmedim

Yağ kar… durmadan yağ