Ergül Sırkıntı Şiirleri - Şair Ergül Sır ...

Öyle ki
Savrulan yaprak gibiyim
Bir diyardan diğerine
Hazan mevsiminde

Rüzgâr karayel gibi

Söz kim incitir cânı, o sözden hazer eyle,
Bir nükte ki yaralar, dilinden sefer eyle.

Dostun kadrini bilmeyen olur yolda perişân,
Bir kalbi kıracaksan, susup rehgüzer eyle.

Eğer ineceksen in deniz seviyesine
Sakın inme seviyesizin seviyesine

Fırıl fırıl dönerim
Yağcılığı severim
Koltuğa kim otursa
Hemen orda biterim
-
Gel der ise gelirim

Papatyalar açar kırlar seyranlık olur,
Kızıl gelinciklerle ovalar gerdanlık olur.

Kardelen kar altında sabırla var olur,
Çiğdem çıkar vakitsiz, bahara yol olur,

Ne işin var dışarda bu soğukta,
Donmuş zaman gibi duruyorsun ayakta.
Bir güneş çıksa bitecek hikâyen,
Bekliyorsun sessizce aynı noktada.

Ölsen bile hak yedirme hak yeme
Eğri eğridir sakın doğru deme
Mazlumu koru zalime ezdirme
Dosdoğru ol bir birdir bin ekleme

Haklıdan yana ol her zaman, yılma

Doğada yürürken dinlenir yorgun başım,
Dağlara emanet olur sessizce her telaşım.

Dilimde doğuşa dair türkülerim.
Nemrutta'yım şems'i izliyor gözlerim.
Bilmem ki orda şafak sökün etti mi?
Erciyes'te Güneş gördü mü gözlerin?

Gam gecesinde yanan bir kandildir dost,
Yorulmuş gönüllere serin bir dildir dost.

Söz aramaz, halden bilir derdi gizli,
Kalpten kalbe açılan bir yoldur dost.