Ergül Sırkıntı Şiirleri - Şair Ergül Sır ...

Maskeler düştü bin bir değişik yüz
Karanlık bitti her yer güpegündüz

Erciyes seslendi yüce bir sevgiyle:
“Bu rüzgâr mı sıktı canını böyle.
Sabret fırtınalar elbet bitecek,
Güneşli günler yakında gelecek.”

Erciyes bakar bulutlar üstünden,
Nisan iner yağmur olur göğsünden.
Sokak susar gece çöker derinden,
Fener ışığında gölgem kırılır.

İş yorgunu adımlarım yoldaşım,

Develi’ye kış erken gelir habersizce,
Buz döşer yollara akşamdan sessizce.
Erciyes uzaktan bakar öylece,
Dağ susar, rüzgâr konuşur derince.

Yollar kaygan, adımlar temkinli,

Seni yok sayanları sen de yok sayacaksın,
Dümdüz yürüyerek, Allah’a dayanacaksın.

Gönlünde kin tutmadan yoluna bakacaksın,
Haksızın karşısında dimdik duracaksın.

Suya değdikçe titrer nazenin bir tan, ilk ışık,
Seher vaktinde düşler sanki perişan, ilk ışık.

Yad-ı maziyle artar gönlümün ince hasreti,
uzaklarda bir özlem, içimde hicran, ilk ışık.

Durgun semadan inen bulut şu dağlara dert
Mevsim baharı unuttu mayısta havalar sert

Balçıkla yoğrulmuş bir garip candır.
Kimi gam yüklü, kimisi şadandır.
Aşık olsa da şol fani Dünya’ya,
Dünya’sı ona hep vefasız yardır.

Öyle bir yaşam ki;
İnsan insanlığa susuz.
Ve öyle bir zaman ki;
Maskeliler maskeden ucuz.

Öyle bir çağ ki;

Kalemim kalbimin dilidir bende,
Fikirlerime tercüman olur sessizce.
Yüreğimin yükünü döker ince ince,
Kalemimdir benim arzuhalcim

Kırılır bazen ucu, gönlüm gibi ince,