Ergül Sırkıntı Şiirleri - Şair Ergül Sır ...

Berçin Yaylası’nda doğa yine canlanmış
Yalçın dağların başı göklere yaslanmış
Orman dile gelmiş pınarların sesiyle
Bulutlar doruklarda sanki iz bırakmış

Etrafımda tüm renklerin bin bir dokusu

Dağımızın üstünü örtünce karlar
Beyaza büründü ovada ağaçlar
Bu seremoni yukarda devam etti
Onlara eşlik etti beyaz bulutlar

Doğada yürürken dinlenir yorgun başım,
Dağlara emanet olur sessizce her telaşım.

Akşam Kayseri sessizliğe bürünür.
Kar beyaz düşler düşlerime süzülür,
Gece uzar, yıldızlar düşlere yürür,
Düşlerimde canlanır eski bir vakit

Delerken kardelen kışı dağlarda
Bütün gözler İlkbaharın yolunda
Yürekten silinirken kış sancısı
Bir şölendir başlar tüm balkonlarda

Elveda diyelim beyaz örtüye

Bu yol öyle bir yoldur ki
Hatırlatır dünü bana
Öyle garip andayım ki
Varlık ve yokluk yan yana

Öyle yersiz bir hayat ki

Erciyes seslendi yüce bir sevgiyle:
“Bu rüzgâr mı sıktı canını böyle.
Sabret fırtınalar elbet bitecek,
Güneşli günler yakında gelecek.”

Balçıkla yoğrulmuş bir garip candır.
Kimi gam yüklü, kimisi şadandır.
Aşık olsa da şol fani Dünya’ya,
Dünya’sı ona hep vefasız yardır.

Öyle bir yaşam ki;
İnsan insanlığa susuz.
Ve öyle bir zaman ki;
Maskeliler maskeden ucuz.

Öyle bir çağ ki;

Erciyes’ten inerken şehre,
Gökyüzü beyaz bir sır fısıldar.
Yılın ilk gününde ağır ağır
Düşler gibi düşer yollarıma kar.

Yolda zaman durur bir an,