Ölümün var olduğunu biliyorum...
Sessizce önümde duruyor,
Hayatımın her kapısında,
Geldiğini görüyorum—Ama seni yine de seveceğim.
Ama kader, utanmazca kulağıma fısıldar:
“Gitti” diyemedim seni bana soranlara.
Nasıl sormazlar seni bana?
Sen, ben değil… Bizdik var olan.
Gecenin karanlığında bir mum gibiydik, beraber yanıp duran.
Ayaz gecelerin en soğuk anlarında, birbirimize sarılıp uyuyan…
Yalnızlığımı susturan aşkına sevdalıyım…
Ben, beni benden alıp gidene
Gönülden bağlandım.
Sende kaybolanın sevdasına âşığım…
Bir beni bulsam sende,
Saat seni sensizlik geçse de,
yaşanan zaman, mutluluğun içinde akıyor.
Bugün hüzünlü şarkılar dinlesem de
yüreğimde coşup taşan bir sevinç var.
Satırlara dökülen gözyaşlı cümleleri artık görmüyor gözlerim,
Yağmurla yarışan gözyaşlarım,
Karlar yağmış gibi el değmemiş saçlarım,
Gülmeye hasret, suskun dudaklarım...
Her uzandığımda, hayallerimdeki ümitlere sarılır
Boş kalır ellerim…
Ayrılmak istiyorsun demek artık sen benden
Sevmezsen arkadaş ol, yalnız ayrılma benden
Senin sevgilin değil artık arkadaşınım
Ayrılık olmasın da ben her şeye razıyım
Dargınlık olmasın da ben her şeye razıyım
Çok Yoruldum
Umutlarımı, hayallerimi çalanları aramaktan…
Beni benden alanı ararken kendimi kaybetmekten,
Her gün, aynı sabaha gözlerimi açmaktan,
Benim hiç annem olmadı...
Ben annemin kokusunu alamadım.
Boşta kalan ellerimle
Annemin boynuna sarılamadım.
Ben...
Varlığın nefesim gibi… Sensiz eksiliyorum.
Sesindeki huzura,
Gözlerindeki derinlikte kaybolmaya,
Ve en çok da…
Sevgini saklayan o yüreğe başımı yaslamaya.
Şu an her seyden daha çok sana muhtacım.
Yıldızlar bakıp,
Gökyüzünde asılı kalan gözlerinle
Bensiz bir köşede ağlama, yar...!
Ellerim elini tutmasa da,
Gözlerim, gözlerinin içinde olmadan kaybolsam da...
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!