Gönlümüzden geçen söyleyeceklerimizi,
Gönüller kırılmasın diye beynimizde eledik.
Çok sözde yalan olur diye az konuşup, özünü söyledik.
Şimdiki zamanda geçmişi unuttuk, geleceğe de fazla güvenmedik.
En değerli zaman, “şimdiki zaman”ın geçmiş olacağını bilerek...
Keşke dememek için hatalardan uzak kalmaya yemin ettik.
Gönulden gönüle bir yol yaptim
Üzülme
Duydum ki özlemişsin beni, üzülme
Duydum ki sarılmak isteyip sarılamamışsın, üzülme
Duydum ki bana koşup gelmek isteyip
Yollara baka baka gelememişsin, üzülme
Duydum, özlemişsin beni; artık üzülme.
Sarılmak isteyip, sarılamamışsın; dert etme.
Bana koşup gelmek isterken, yollara bakmışsın; gelememişsin.
Ne olur, ne olur, artık üzülme.
Söylemek isteyip söyleyemediklerin,
Yüreğini yakıp kavuruyormuş.
Gözlerim kapalı.
Günün aydınlığında bile
kimi hatıralar
karanlık.
Yüzümden süzülen
yağmur damlaları değil;
Gül, dikeniyle birlikte sevilir.
Nedensiz, sebepsiz sevilir; karşılık beklenmeden sevilir.
Sevilince de, o gül için bir ömür verilir.
Gül kokunla, gül bakışınla, gül yüzünle bu kalpte her zaman yerin var.
Mecnun olana gül güzel görünür,
Bir demet gülün içinde bir gül gördüm.
Boynu bükük, içine kapanmış, kendi dünyasındaydı...
Bir çiğ damlası düşünce yapraklarına,
Rüzgârla söyleşir gibi oldu.
Solgun değildi.
Bana aşkı sordular,
Bir suskunluk kadar derin,
Bir vedanın ucunda asılı kalan nefes gibi.
Göz göze gelemeyen bir iki hatıra,yıllar sonra ...
Ya Rab…
Avuçlarımıza düşen lokmayı
helâlinle mühürle.
Azı çok eyle,
çokluğun içindeki tamahı bizden uzak tut.
Nefsimizi tok, gönlümüzü açık tut.
Bilmiyorum sana kaç şiir yazdım,
Kaç geceler adını sayıkladım.
Kaç yıldıza seni sordum, derdimi anlatamadım…
Biliyor musun?
Beyaz güvercinlerle çiçekler yolladım,
Bilmiyorum sana kaç şiir yazdım,
Kaç geceler adını sayıkladım.
Kaç yıldıza seni sordum, derdimi anlatamadım…
Biliyor musun?
Beyaz güvercinlerle çiçekler yolladım,
Belki kalbine bir nefes olur, bir gülüş düşürür sandım.




Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!