Erdala Yayla Şiirleri - Şair Erdala Yayla

Adamsı yaşar

Ustalık adına şu bizim çırak
Yola çıkmış gözlüğünü takarak
Ustasının öğüdünü yakarak
Kafasız her sırra ermeye koşar.

AMCAM'A

Üzerime hüzünleri serperek,
Bir kuş gibi uçarcasına gitti.
Herkese bir elem payı vererek,
Şu dünyadan kaçarcasına gitti.

Askere düşman olmak, düşmana askerliktir.

Ettiği lafa bakın,bir bakın hele şuna,
Ben adam değil derken, demiyordum boşuna,
Sözlerin ortağının pek te gitmiş hoşuna
Bu nasıl bir alçaklık, nasıl bir garabettir.

Askere düşman olmak, düşmana askerliktir.

Ettiği lafa bakın,bir bakın hele şuna,
Ben adam değil derken, demiyordum boşuna,
Sözlerin ortağının pek te gitmiş hoşuna
Bu nasıl bir alçaklık, nasıl bir garabettir.

ATATÜRK'E SALDIRIYOR

Atatürk'müş şimdi moda,
Yoz bulanlar saldırıyor.
Kara kara ekranlarda,
Hız bulanlar saldırıyor,

BENİ BENİ

Bir mendil olayım Yârim elinde
Sürmeli gözüne sür beni beni.
Gül olam bahçenin has bir yerinde,
Her gelip geçende gör beni beni

BEN VERDİĞİM SÖZDEYİM

Eller yarin aldı sefaya daldı
Ben se kalem kaşlı bir çift gözdeyim
Ömür geldi geçti gayrı ne kaldı
Gören der ki doksandokuz, yüzdeyim.

BEYİMİZ

Halimize kimse değil oralı,
Yaramızı deşer durur beyimiz.
Makam bir tek onun oldu olalı,
Kene gibi şişer durur beyimiz.

BİLESİN

Bir çeliğim ateşlerde, lavlarda,
Suya girdim soğuyorum bilesin.
Ben güneşim, Gör beni ufuklarda,
Bir hışımla doğuyorum bilesin.

Bana yeter

Fazlası çok gelir, tek senden yana;
Saçından bir adet TEL bana yeter.
Uzatta çare ol gönül yarama,
Yaramı saracak EL bana yeter.