Doğruların ardından hep koşturdum
Yoluna durmaya gücüm yetmedi
Saatimi düşünmeye durdurdum
Kafamı yormaya gücüm yetmedi
Söylerler amma kaynağı bilmezler
Kalem nasıl yazmış benim bahtımı
El alem gülse de gülemez oldum
Zalimlere vermiş gönül tahtımı
Eller güzel sever sevemez oldum
İyi dediklerim yıkıyor beni
Düşünceler puslu, günler yaslı bu ara
Şehir kararmış ufkumuz kör
Uğramaz zihnime güneş denen nankör
Bir su kadar berrak ömrüm, ağrı dağı kadar engin
Düşlerim düşündüklerimden inanın zengin
Bunca güvendiğim cesaretim, asaletim
Çaresizlik yazıyorum mısralarımda,
Duygu kokar şiirlerim.
Kimi zaman kendimden geçerim.
Aynadan bakmaya bile yeltenmiyorum
Göz göze gelmemden utanırım.
Hatırlarım kendimi hatıralarımda
Sana daha verecek neyim var ki
Bana düşen bir kuru canım kaldı
Ankara'da duran dayım mı var ki
Günden güne biten kanım kaldı
Kapıya dayandı icra memuru
Konuşulur halim bütün dillerde
Ağlayan gözümü kimler güldürsün
Yârimi kaybettim yaban ellerde
Sızlayan gönlümü kimler güldürsün
Böyle vurgunu ömrümde yemedim
Benim bahtsız öksüz yavrum
Sevgine hiç doyamıyom
Sürüdeki güzel kuzum
Bakışına kıyamıyom
Pamuk elin boynumdadır
Şu dünyanın dertlerdinden
Ben ölmeden kurtulamam
Kahpe kader ellerinden
Ben ölmeden kurtulamam
Ne yaptıysam yaramadım
Buluşmak uzun yol oldu
Yollar bizsiz kaldı
Hülasa güzelim
Ne sen geçeceksin buralardan
Ne de duygularımız kavuşacak
Nihayetinde uçurum olduk
Gençlikte değer verilmeyecekse
Okumayın kardeşim okumayın beni
Varlığım dahi bilinmeyecekse
Okumayın kardeşim okumayın beni
Yaşım yirmi, ondört iken başladım
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!