Erdal Ceyhan Şiirleri - Şair Erdal Ceyhan

Altıklar 2. Sürünmek

Ah bayanım çok kinler birikmiş karaciğerinde
Sen bunlardan acilen ve defaten kurtulmalısın
Bak hala kuşlar uçuyor gönül ormanlarında
Hala bir sardunya aşk şarkıları söylüyor

Güney Afrika Şiiri

Şapkanı çıkar siyah adam
Soyadını söyle
Baban kimdir,onu söyle
Reisin kim,onu söyle

Bir ağacı yaktığın zaman
…..bütün gökyüzü ağlar…
Bir çocuğu döğdüğün zaman
…..bütün melekler ağlar..
Bir kadını döğdüğün zaman
…..bütün melekler,gökler

I.

Ahmet dayı
Ahmet dayı
Çık dışarı
Kov boğayı

Yedikçe yedin,içtikçe içtin,aşkın tepene vurdu
Elbette bu şişede durduğu gibi durmaz olanlar oldu
Sen istersen eve git artık meyhane faslı bitti
Bak şu haline hanım eve bile almaz bu akşam
Bilesin yine sokaktasın Galata Köprüsü de açıldı
Geri dönemezsin, en iyisi at kendini denize.

Aslında angutun biriyim
Kalmışım bir ağacın birinde
Niçin buradayım niçin derindeyim
Niçin düşünüyorum, niçin ötmüyorum?

Angutum, ördekgillerdenim

Açık penceremin ardında
bir koca ülke konuşuyor
ebrail çiçekleri ve çiğdemler
Şekspir’e karşı durmuşlar
iyice doğayız,iyice güneşiz diyorlar.

Sabah ezanları okundu sen hala dalgadasın
Göz yumuyorsun olanları dinliyorsun
Herkesi uzaktan gözleyip rasattasın
Boyun uzun ama yine dertler içindesin
Ben sana ne yapsam da seni avutsam
Biliyorum minarem hayretler içindesin.

Son zamanlarda eski günler geliyor aklıma
Kader kurbanları geliyor aklıma usta
Kime kızayım usta, kime, kadere mi,sana mı
Eski günler sanki gecelerin duldalarında
Balık avlar gibi yürek yakıyorlar
Yakmak bir yana, yan yan bakıyorlar

Neden acılarımızı koyarız şiirlerimize
Sevinçlerimizi balonlara koyar uçururuz
Evlerimizi uçurumların kıyısına kurar
Sonrada korkudan her gece doğruluruz
Niçin dostlarımızı aniden defterden siler
Sonra bütün ömür boyu kudururuz.