Erdal Ceyhan Şiirleri - Şair Erdal Ceyhan

Sevdim ben çok sevdim
Evde kaldım dertlendim
Güzel bir evim olsa
Bu kadar dert etmezdim.

Farına da deli gönül farına
Dert anlamıyor o zalim boşuna
Ne söylense hava hoş dinliyor
Bu gidiyor insanların zoruna.

Hecine de deli gönül hecine
Ölüm gelir bir aşığın gencine
Dağlarda kaçak bir ahu olsa
Vurulur gönül yarin fendine.?

Gülerdim hep gülerdim
Adam oldum güle erdim
Bülbül dalda şakıyıp durur
Ben gülle bülbülü everdim

Güzele de deli gönül güzele
Yakışmıyor kara yazı yazana
Kapı eşiğinde ayaz kaldım
Haktır çok erken azana.

2.Avcı

Avcı avına acımaz
Av yaralıdır anlamaz
Merhamet sana kaldı
Düşman hedef aramaz.

Şeker yedim dilim şişti
Şaşırdım bu nasıl işti
Yukarda tüm melekler
Aşağıda beşer şaştı.

32.Buse

Gönül bu neler ister
Yarim bana bir buse ver
Eğer öpücük vermezsen
Yatağımı dama ser.

50.Söz

Dünyaya uymak gerek
Biraz da uydurmak gerek
Herkes bildiğini işler
Er sözünde durmak gerek.

52.Sevmek

Severim ben severim
Sevdiğime gülerim
Kim ne derse desin
Beni sevdiğimle everin.