Engin Yılmaz 2 Şiirleri - Şair Engin Yıl ...

Bir güzellik değil rüyamdaki
Ben o şarkıyı özlüyorum
Hecelemek bile güzel ismini
İlk defa kanatlandım yanında

Bir güzellik değil sadece rüyamdaki

Herhangi bir vakitsizlikte buluşsak;
Ya da vakti olsa tam da bu zaman, tenlerin
Serserilik olsa aksam serinliğinde,
Gün batımında bulsak aşkın kimyasını,
Bıraksak kendiliğinden çözülse makam-ı keder,
Kırmızılar biriktirsem sana güllerin içinden

Şayet hakikatte gizleseydim hayallerimi,
Gülmek için bütün nefes sayımlarım, harici keyiflere gebe
Hazan kadar alışılmış şarkılar söylesem gün batımı;
Aynılık, farklılık kadar keder kokardı,
Gündüz düşlerinde...

Sessizce ellerimin arasında titriyordu
Ve nihayetinde düşlüyordu son kez
Zamansız ve içten...

Yalnızlığımdan başka bir yalnızlığa terfi ediyordum
Küçük bir umut kırıntısıyla...

Çok da fazla bir şey bırakmadım ardımda,
Avluların en yoksulunda,
Böyle mahalle arası bir köyümsü yalnızlıktı çocukluğum...
Bir kaldırım vardı sokağın sağından yükseliyordu basamağı,
Peşi sıra dizilmiş bahçelerden uzaklaşmak istercesine salkımlaşmış dallarıyla iğde ağaçları,
Ve biz aynı göz hakkı için kıyasıya mücadele ederdik her bir dalı basamak olmuş ağaçların arasında...

Güzel bir gülümsemeyle başlar hayat,
Sadece nefes nefese kalır hayaller
Uzak ama yakın bir alışkanlık yalnızlık
Ve sessizlik...

21 OCAK 2016 PERŞEMBE

Anladım,
Deniz aşırı bir iklim var ötemde,
Yalnızca yalnızlığım kalır yoksul mahallelerinde şehrin...

Anladım,
Elveda yetersiz son veda için kurulacak cümlelere...

Sersefil ve yalnızlık dolu bir hikâye,
Vesaire söylemler yazılırdı her akşam
Çoğunlukla yargılamadan uzak bir iklimde sürü psikolojisinden çıkamaz sadelik
Ve trajedi gibi kalır keder;
Karalamaların aksine...

Kadarıyla masalsız yoksul ve bitkin bir sokak arasında tesadüfi bir rastlaşma
Ve topyekûn yalnızlığımın son çırpınışları
Serenat-ı şahanelerine gündüz serinlikleri gizlenmiş
Kedere çeyrek var,
Ve dâhili eklendi son zamanın...

İnsan vedasını gizler önce,
Yahut soru sorması gecikir.
Bırakır kendini darmadağın bir dağınıklığa
Çaresizce terkleri izler bir süre...

İnsan bu;