Emre Ballak Şiirleri - Şair Emre Ballak

Mehtaptan hücum etse de yakamoz yinede görünmez ten rengi
Kim değişmemiş zevkle gelen dünyaya ilk gün ve bildi bileli...

Söndürmüşüz feneri kaldık yine karanlık ve deniz
Bir balıkçı şivesinde kahrolmuş savaş sonrası nefis...
Mayhoş ömrümde nedendir gökkuşaklı dibe vuruşum
Renkli renkli açar kör noktalar, bilmezler en son ben koymuşum...

Büründürmüşüz matildayı kaldık yine mest ve sarhoş

Sen ki yıldızların kapisinda kabul olsun diye bekledigim dileksin
Güneşin sarisinda sıcaklık karanlık ayın ışığısın
Sen ki sonbaharda kırık bir yaprak hışırtısı ve ilkbaharın çiçeklerisin
Gülen yüzümün gamzesi ağlayan gözümün gözyaşısın

Nicedir boştur kalbim benim

Mürekkep midir geceler?
Olsun yinede kağıt olan yıldızlar vardır
Sindiremediğim sözlerle sıska bir köşede
Boğuşup kaldım
Olsun yinede elimi saran kalemler vardır

Hissiz bir periyim
Ki müsade etmedin suskunluğuma
Ben,beni başka yerde ararken
Sen doğdun yanlızlığıma

Bir daha düşündüm de kötüyüm aslında

Geceler sayıklıyor seni
Ve tutup elimden
Götürüyor yıldızlar
Oturuyorum,susuyorum
Bakıyorum gizlice,susuyorum
Bakıyorum sessizce,susuyorum

Kaç divan topladım daracık kalbimde
Seyrini seyrettim o korkunç tartışmaların
Ve son noktayı koyan hep ben oldum şiir tadında gülüşlerimle
Sevmeyi sevdim kararlı bakışlarıyla diktatör padişahların

İplik iplik bir halı gibi dokumak seni

Dile geldi sokaklar dün gece
Çocukluğumu hatırlattılar boş boş hayal kurarken
Köşeyi dönünce seni gördüm mesela
Taşıyamıyacağım aşklar bıraktı kaldırımlar üstüme
Dile geldi sokaklar yağmurda ıslanırken
Seni ilk gördüğüm zamanı hatırlattılar

Vatan eldiveninden çıktı
Yoğrulmuş türk çocuğu
Ülkesini vermedi soysuza
Sakladı kendini milletin bolluğu

Ebediyete ermiş cesur şehitler

Alfabendeki sessiz bir harften ibarettim
Noktalarla konuşturamazsın beni
İçimdeki özlemi büyüttüm yıllarca
Bilmezsin belki ama sen uyurken uykusuzluğu icat ettim

Kendim için yapmadım hiçbir şeyi