Emrah Arslan Şiirleri

68

ŞİİR


0

TAKİPÇİ

Marmara Üniversitesi İİBF Mezunu, AYÜ Siyaset Bilimi ve Kamu Yönetimi Yüksek Lisans Mezunu, Eski Vergi Müfettişi, Halen Faal Milli Savunma Bakanlığı Müfettişi, Evli ve İki çocuk babası.

Emrah Arslan

Dünyaya alışan âşık olamaz,
Hak aşkı gönlünde yer tutmaz.

Acıyla keder yoğurur bizi,
İsyan etmeyen resme dışarıdan bakamaz.

Devamını Oku
Emrah Arslan

Dini imanı para olmuş milletin…
Şeytanın yoluna sapıp, çalarak kazansam onu,
efendi derdiniz bana!
Lakin sizi ayaklar altına almak için dahi sapmayacağım
o yola!
Bir parmak yükselmek için haysiyetini satanlara

Devamını Oku
Emrah Arslan

Hayat nedir? Kısacık bir andır…
Güneş yüzüme vururken annem öperek uyandırmıştı
beni, işte o andır.
Oğlumun sesini duymuştum ilk ağladığında kapılar ardında,
Kızımı sevmiştim kimseyi sevmediğim kadar.
Sadece huzur aradım bu kaos yurdunda.

Devamını Oku
Emrah Arslan

Acısını çekmediğim duyguyu anlatamazdım.
Bir kişiye duyurmak için tüm dünyaya seslenmek istedim.
Sözleri olmadan çalan ve ne dediğini çok iyi anlatan
bir şarkı olmayı.
Bir şey oldu, kanadı ruhum, ama ne olduğunu anlamadım.
Uyandığımda yarayı gördüm sadece…

Devamını Oku
Emrah Arslan

Anne…
Varlık vesilesi…
Öyle ki insanın kendinden çok daha sevilesi.
Allah’ın merhamet tecellisi.
Kelimelerin en sıcağı, en güvenlisi.
Bitmez fırtınaların dingin sahili.

Devamını Oku
Emrah Arslan

Her bulduğunu yeme, kaçma her dayaktan.
İtin birinden kalan sözü belleme atandan.
Daldızı baldız diye çeviren soysuz, bu toprakların
çocuğu olmaz-olamaz.
Neyin çocuğudur öyleyse?
Burada derim de yakışık almaz.

Devamını Oku
Emrah Arslan

Uçarken yeleleri çığlıklarla,
Nal sesleri karışır rüzgârlara.
Koşar özgürce hep o zamansız bozkırlarda.
Koşar, güneşi yakalamak için ufukta.

Korkmaz, savaşır açık meydanlarda.

Devamını Oku
Emrah Arslan

Ben köyümü özledim, köyümü, köyleri…
Nerde hangi köy varsa benimdir.
Her duman kaçıran sobanın yanında yatan benim.
Çay buharıyla savrulur göklere,
Bir tandır kokusunu izlerim.
Her tarlada çapam,

Devamını Oku