Sarı mimozamsın sen benim, şarkısını söylerken
Koklamaya kıyamam, benim güzel manolyam derken
Bu şiirim sanadır sevdiğim
Aşkı tattım seninle, ilk aşkımdın
Aşkı yaşamasam nasıl anlardım aşıkların halinden
Çırpınan bir kuştu sanki yüreğim
Uzaklara dalıyorsam, bil ki seni düşünüyorum
Bana şarkılar söylüyordun, dizinde yatarken
Sarıyer de sırılsıklam olduğumuzu hatırlıyorum
Bebek’ te el ele sahilde yürüdüğümüz geliyor aklıma
Aşkın şarkı oldu dilimde
Gözlerime ışık, dermansın dertlerime
Sırlarım sırrın oldu, güvendim ben sana
Gözümü, gönlümü, dilimi, sana sabit tut, Ya Rab
Benden konuşan konuşur, senden de
Nasıl kıyabilir insan, insansa bir cana
Kamil ise insan bilir, her bir can yine kendisi
Bile bile kendine kıyar mı insan?
Akılları, pazara çıkartmışlar,
Gidip, her kes kendi aklını almış
Kimse, kimseyi beğenmez,
Yaratılışımız, böyle
Kendini beğenmeyenler
Savaş alanı dünya
Ben çoktan oldum gazi
Kalp gitti, ciğer gitti, göz yarım
Savaştan sağlam çıkan var mı bilmem!
Savaşmayandan olmaz, kahraman
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!