Boşluk yok evrende
Biz görmesek de
Ondandır, her yaratılanla
Hiç acelem yok artık
Çok koştum kimseye yetişemedim
Ne Anne ne Baba ne akraba kaldı
Aza kanmaz insan, ister çok olsun,
Doyan, mahlûkat çekilir geri, doymaz, gözü, insanın
Seversin daha der, verirsin daha der
Aç gözünü, açgözlü insan
Öyle bakıp, aldanma kimseye
Uzaktan bakıp, yanılma
Model mecmuasından çıkmış,
Şık hanımefendi ve beyefendi görünen, eşleri
Her mevkinin, her evin, her kişinin kuralları var
Hasta hane kuralları, okulların kuralları
Uymayanlar ceza alır uyarı alır
Bilmek, Anlamak, için geldik dünyaya, bir görevle
Zamanı geliyor, açılıyor perdeler, gözlerde
Gerçekler görünüyor, görmek isteyenlere
Her şey bir matematikle, gösteriliyor ilimle bilimle
Sen değişmezsen değişmez kaderin
Aynı hataları yaparsan aynı sona ulaşırsın
Doğduk ilk nefesle acıdı canımız
Ölürken verilen nefes görebilirsen, ne de zor
Aldık önce unuttuk, verirken de unutsak
Zaman zaman ne kadar aciz olduğunu
Hatırlatır evren insana
Haydi volkanlara, depremlere, tayfunlara dur de!
İnsanı okumak gerek
Onu iyi anlamak
Ne kadar güçlü olsa da sonu toprak




Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!