Toprak ana gibidir, sarar sarmalar alır koynuna
Kundaktaki bebeğisindir sanki
Toprak yatağım, gökyüzü yorganım
Yağmurlar yüzüme, yüzüme yağsın
Ağladığımı, kimse görmesin
Her bir hücrem adını haykırsın, âlemler duysun
Geçmişe üzülme, yaşandı bitti geleceği düşün
Çıkacak karşına bu gün yapıkların
Dikkat et ayağın kaymasın
İyisiyle kötüsüyle
Düşe kalka yürür insan
Hata yapa yapa öğrenir
Görünmez benim gözyaşlarım
Dik durur daima başım, ıslanırsa kucağım
Derim, kim ıslattı beni
Damla,damla kan sızar yüreğimden
Etmem şikayet,
Tut elimden çocuğum sensin umudum geleceğim
Tersine dönüyor dünya, fazla yaşarsan
Dündü sanki seni kucağımda taşır parka götürürdüm
Şimdi sıra sende tutmazsan elimden düşerim
Kuş ötmekten şair yazmaktan bıkar mı?
Yaşam biçimidir yazmak şairin, sanma vazgeçecek
Yürek ateşini başka nasıl söndürecek,
Dün söylenenler dünde kaldı, yeniler söylenecek
Kadın erkek yok insan var
Kadın da erkekte birlikte zina yaparlar
İkisine de yüz sopa




Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!