Hayat, işte son durak
Ben iniyorum, buraya kadar
Teşekkür ederim,
Hayatıma girip,beni insan edenlere
Bir zamanlar insanları sabun yaptılar
Şu günlerde fabrikalarda gübre yapıyorlar
Her ölenden sonra düşünürdüm
Üzülmek istemiyorsan, sev ama bağlanma
Bağımlılık felaketin olabilir
Alkol, sigara, uyuşturucu
İyilik ticaret değildir, bir şey bekleme
İyiliği kendine yaparsın, kendine
Sen huzurlu olur sen mutlu olursun, kime ne?
Her şey bir sebeple yaratılmış
Ormanın içinde, domuzun çok sevdiği bitki kümeleri
Çam kozalaklarını, toprağa karıştırmak için
Görünce şaşarsın sanki sabanla sürülmüş, ormanın içi
Nereye baksam konuşuyor
Dağlara baksam, kimi yerde sırt sırta
Bazen kayın bazen meşe, çamlar sıra sıra
Sanki diyorlar, sarsılırsa yer kaymasın topraklar
Hiçbir şeyi unutmuyoruz aslında
Alışıyoruz sadece
Seksen yıl sonra sor beynine
Sen soruyu unutsan bile
Bir işi yaparken iyi düşün, sen insansan
Yanlış yaptığının bedelini, hem sen,
Hem yedi kuşak neslin öder, bilmelisin
Öyle bir hayattır ki bu, ne yaparsan
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!