Korkut demiş yaratan kullarımı azabımdan
Adil olsunlar, kurallara uysunlar
Rahat yaşasınlar
Korkuyorum artık insanlardan
Moda ile açtılar göbekleri
Üşüttüler böbrekleri
Diyaliz merkezleri tıklım,tıklım şimdi
Şimdi sıra dizlerde, bacaklarda
Her İnsan, kaderine koşar
Asla mâni olamazsın
O koştuğu kaderi ile belki de
Sıkı sarılın miraslarınıza
Haktan ödüldür onlar size
Afrikalı atasından kalanları yok etti
Aç kaldı o nedenle
Israrlı ol hayırlı işlerde, yılmadan, üşenmeden
Yakarı ile dua ile, açılsın kapılar
Başka şansın mı var?
Dışarıda kalan üşür, donar ölür
Dışarıda kar var, soğuk var
Duygular bütünüdür insan
Duygular yaşanan ortamda oluşur
Duygular evrene salınır, gezer evreni
Döner sahibini bulur
Üzülme öyle her duyduğuna
Parsayı topluyorlar, oynayıp algılarla
Krizler çıkartıp, korku salıp, zemin hazırlıyorlar
Bazen de, hayal umutlar veriyorlar
Öyle ahkam kesip küçük görme kimseyi
Ben üzülsem olur da
Sahibim üzülürse vay haline


Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!