Can derdine düştü insanlık
Ana evlattan, evlat çocuğundan korkup kaçacak
Bilemez hiç kimse
Seni nasıl sevdiğimi
Dağ tepe şehirlerde
Seni aradığımı
Geldim gördüm yaşadım seni dünya
Ne üzüntün gerçek, ne sevincin gerçek
Gün gelecek ne telefon ne internet olacak
Beyinler beyinlerle konuşacak,
Gel deyince gelecek, ol deyince olacak
Yanlışa, yalana imkân olmayacak
Gelincik çiçeği gibidir, gelinler
İkisinin de ömürleri, kısa
Gelin ve gelincik doğanın süsü sanki
Doğa süslenir her mevsim başka bir çiçekle
Martta çiğdem, mor menekşe
Gönlümün çiçeklerini sersem yoluna
Yine gelir misin?
Varlığında kayboldum, sen biliyorsun
Aşkınla sarhoşum, hiç ayılmasam
Demirdim kor ettin, şekil aldım çelikleştim
Gelme artık bayram kutlamam seni
Kutlayacak hal mi kaldı?
Din diye dayattılar hurafeleri
Sömürdüler yıllarca cahilleri
Sanal alemde yaşıyoruz
Bir gün gülüyor altı gün ağlıyoruz
Rüyada hülyadayız, bazen kabuslardayız




Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!