Emine Akkurt Şiirleri - Şair Emine Akkurt

Ben Filistinli bir anneyim en kutsal canlı
Tüm insanlığa sesleniyorum
Kutsallığım yahudiler tarafından cigneniyor
Ben acı çekerken sen nerdesin ey insan sözüm ona Müslüman

Ana baba kardeş öldü

Benim babam acıların kisvesini erken giydi,
Aldığı her darbede oturur sessizce sigarasını yakardı,
Haram bilmedi haksızlık bilmedi,
Sert görünüşlü naif yürekli babam.

Küçük kızın büyüdü,

İnsan silmeye resimlerden başlarmış.
Sildim...!
Son gülen resmini.
Bahçemde çıkan ayrık otuymuşsun,
Filizlerine aldandığım...

Sen bende ,yolumun huzur taşları
Kuytu izbelerden denize inen yokuş
Karanlığın,sorgulamaların son bulmuş hali
Sevgili
Sen benim ruhumun ,denize çıkan sokakları gibi.

Çok şiir yazasım varda;
Densizlik edip üzerine alırsın diye yazmıyorum...

Sevdanın dilencisiyim yâr!
Adım adım sana geliyorum,
Gönlümü açtım sana yüzsüzce dileniyorum,
Her adımda bir değerimi arkamda bıraktım,
Az önce yere düşen gururumdu,
Bir adım daha atarsam yâr,

Senin bana kaç oldu bu
Hata değil dert oldu bu
Yaralar taştı da durdu
Dinle beni unuturmuyum

Senden bana değer yok

Yüreğimden yüzlerce kuş göçtü,
Bir tanesi kaldı göğsümde kanatlandıkca canım yanıyor,
Cesaretsizlerin elinde sevda ziyan oldu,
Gurur denilen inat denilen duvarlara hapsedildim.

Sevgisi büyük olanın hükmüde ağır olurmuş,

Bir aşk vardı düşlerimde
Ahmed Arif'in dokunmadan uzaktan sevmesi gibi
Nazım Hikmet misâli sevdikçe çoğalması gibi
Bir aşk vardı düşlerimde
Cemal Süreya’nın çıra harıyla yanması gibi.

Vuslatı yaşamamış yürekten hüzün sızar,
Kaleme ağlar,Şiir kokar,
Gökyüzünde her yıldıza umut asar,
Düş yorgunluğunun vuracağını bile bile...