Hiç sormadım papatyaya!
"-Beni seviyor mu?" diye!
Kıyamadım, yaprağını koparmaya.
Kendisinden duymayı umut ettim hep!
"O " bir şey demedi
Papatya da hiç söylemedi zaten.
Sonra tuttum
Papatya ya sordum.
"Seviyor mu, sevmiyor mu? "diye.
Ne dese beğenirsiniz
"-Lan oğlum siz insanlar ne salaksınız
Biliyorum
Hala,
Benim için süsleniyorsun baktığın aynalarda.
Ve
Gülüşünün ardında gizlediğin o hüzün,
Sana şiirler yazıyorum
Sensiz eskiyen takvim yapraklarında.
Bilsen ne güzel dökülüyorsun kalemimden
Biraz mavi
Biraz da İnce ince
En çok sevdiğim satır başını
Bu defa bu cümlemin sonuna koyuyorum.
SENİ SEVİYORUM diyorum...
Bana sen öğrettin biliyormusun...
Say ki yoldayım
Sendeyim bu akşam.
Dudağımda,
Bir demet tebessüm,
Hasretimi çeken gözlerine, hediye.
İçimde açtığın intihar odalarında
Her gün teker teker can veriyor
Sana dair umutlarım.
.
Yokluğunu kadeh kadeh rakıya gömüp,
Her şarkının nakaratında dönüp dönüp,
Hiç duymadığın küfürlerle sana sövüp,
Sarhoş olmak isterdim bu gece biliyor musun ?
Bir daha karşılaşır mıyız bilmem
Ama olurda karşılaşırsak eğer
Gözlerime bakma olur mu?
Çünkü;
İçinde ölen, beni
Görmeye tahammül edemem.
Gözlerin diyorlar
Gözlerin yine kan kırmızı
Sormayın diyorum.
Bunca zaman geçti
Hala bulamadılar
Uykularımı çalan o hırsızı.




Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!