Durup durup karşıma çıkma olur mu benim?
Seni görünce içim içime sığmıyor.
Elim ayağım titriyor,
Yüzümü ateş basıyor.
Avuçlarıma bıraktığın bir tutam kokun,
Hala burnumda tütüyor.
Baba!
Yine yokluğunu gösteriyor saatler
.....ve şarkılar yine hicaz makamı
Sahi,
Sen varken de,
Hep hicaz mıydı bu şarkılar?
Başka birisi nasıl sevilir bilmiyorum ben.
Hangi şehre gidilir, yalnız başına.
Hangi şarkı dinlenir, senle olmayınca.
Kimle çay içilir,
Kimin kokusu “içine sindirilir”
Hangi hayal “gönlüme hediye” edilir.
Hala ve hala
Seni düşünmeden geçmiyor hiç bir anım
Seni düşündükçe de çıldırır gibi oluyor,
Zincire vurulmuş her bir yanım.
Duygularım.
Arzularım.
Hayatın,
Büyütürken bolca verdiklerini.
Zaman,
Yavaş yavaş aşındırıp
Farkettirmeden geri almış benden.
Yeni anlıyorum.
Keşke bilseydin!
Gözlerime güldüğünde
Gözlerine, kaç bahar gömdüğümü.
Sana, bir çay içimi kadar yakınken
Çocukluğum benim
Özlemim
Seninle aynı sokakları,
Ayrı zamanlarda adımlamış olmakta güzeldi.
Papatya olmak!
Hiç olmadık bir yerde
Hiç beklenmedik bir anda açmaktır!
Baharı getirmektir,
Kıra
Aşk!
Arada uzayıp giden yollar yüzünden
Karşılıklı söylenmemiş bir şarkı
Ve içilmemiş birer kadeh rakıdır.
Gerisi mi?
Gerisine zaten hayat diyor insanlar!
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!