Kurşun dökülmüş gökyüzünde
nazar çıktısı bulutum
sorgusuz infaz edilmiş.
kalleş-nikof ucunda
gül kokusuyum
ölü çocuk yanağına
sürülmüş.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Muhteşem bir şiir okudum aylın hanım yuregınıze sağlık saygılarımla
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta