Aktarırız vakti geldiğinde
bizdeki emaneti bir başkasına;
ne ben kalır ortada
ne de “benim” diyecek bir iz.
Bu yol sahiplik yolu değil,
geçiştir, seferdir, durak…
Sokakta karşılaştım.
Satarken güllerini,
Alırken alın terini.
Yırtıktı elbisesi,
Ayağında terliği.
Devamını Oku
Satarken güllerini,
Alırken alın terini.
Yırtıktı elbisesi,
Ayağında terliği.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta