Bir temel attık ki, sanırsın direği Arş’a değer,
Biriktirdikçe gönül, dünyayı sırtında taşır meğer.
Avuçta tutulan kumdur, sızar gider parmaklardan,
Vazgeçmek zordur elbet, nefsin kurduğu tuzaklardan.
Saraylar kursak ne gam, kapısı bir gün kapanır,
Gidenler heybesinde sadece bir beyaz bez taşınır.
Sevgilim, bir günün ortası şimdi
Taşıtlar hızla gelip geçiyor, her yer kalabalık,
Ben seni düşünüyorum bir bodrum kahvesinde
Uzat bana uzat ellerini
İzinli askerler görüyorum, kırıtarak yürüyen işçi kızlar
İstanbul her günkü yaşantısı içinde, uğultulu,
Devamını Oku
Taşıtlar hızla gelip geçiyor, her yer kalabalık,
Ben seni düşünüyorum bir bodrum kahvesinde
Uzat bana uzat ellerini
İzinli askerler görüyorum, kırıtarak yürüyen işçi kızlar
İstanbul her günkü yaşantısı içinde, uğultulu,




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta