Şehir bile bir başka bu gece.
Kaldırımlar yalnızlığımla barışık,
acılar hüznümle,
arşınlıyorum hayatı.
Hiçbir şey
inan hiçbir şey getiremez geri.
İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.




Kaleminize sağlık
Ahmet Ayaz
Sanırım karamsar ve hüzünlü bir ruh haliyle yazdığınız bir şiir.Özellikle son mısralarda belirgin.Güzel bir anlatım.Yürekten kutluyorum.
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta