İşte zil son kez çalıyor,
Ayrılık zili!
Bir ürperti duyuyorum,
Gönüllerde bir hüzün,
Yüzler ağlayımsı…
Okul hayatımın son zili.
Çok şeyler kazandık,
Aşk bu dünyanın ölçüleriyle açıklanamaz sevgili. O ilkel bir acıdır, yaban bir ağrıdır. Gelir ve içimizdeki o çok eski bir şeye dokunur. Sonra bir perde açılır ve yolculuk başlar. Bu yolculukta artık para, tarifeler, beklentiler, randevular, taksitler, iş, anneler ve korkular yoktur. Aşkın kendi gerçekliği vardır sevgili. İnsan bir başka ışığa teslim olur...
Aşkta yarın yoktur sevgili. Zaman ileri doğru değil, içeri, yüreklere, derinlere doğru işlemeye başlar, bilgeleşir. Hiç bilmediği sezgileriyle buluşur. Yükü çok ağırdır, kendiyle buluşmuştur. Hem dışındadır dünyanın, hem de ortasında.
Hindistan'da Ganj Nehri'nin kıyısında yakılan yoksul adamın hissettikleri de onunladır, yitirdikleri de... Newyork'ta, bir sokakta, o kartondan kulübesinde yaşayan kadının çıplak yalnızlığı da. Her şey onunladır, ona emanettir sanki, ama o, çıldırtıcı bir yalnızlık içindedir yine de...
Aşkın kültürlü olmakla, bilgili olmakla da ilgisi yoktur sevgili, kanımıza karışan ilkel acı, o yaban ağrıyla hiçbir kitabın yazmadığı hakikatlere daha yakınızdır, inan...
Kim demişti hatırlamıyorum, aşk varlığın değil, yokluğun acısıdır diye. Belki de bu yüzden ilk gençliğimde, o yoğun aşık olduğum yıllarda, gözüme uyku girmez, dudağımda bir ıslıkla bütün gece şehri, o karanlık, o hüzünlü sokakları dolaşır, insanları uykularından uyandırmak isterdim. Uyanıp, içimde derin bir sızıyla uyanan o derin sancının acısına ortak olsunlar diye...
Aşk çok eski bir şeydir sevgili. Onun içinden o çileli çocukluğumuz geçer. Sevdiğimiz insanların çocuklukları da... Oradan üvey anneler, eksik babalar, parasız yatılılar geçer. Ve sonra aşk bütün bunları alır, daha da eskilere gider, hep o ilkel acıya, o yaban ağrıya...
Devamını Oku
Aşkta yarın yoktur sevgili. Zaman ileri doğru değil, içeri, yüreklere, derinlere doğru işlemeye başlar, bilgeleşir. Hiç bilmediği sezgileriyle buluşur. Yükü çok ağırdır, kendiyle buluşmuştur. Hem dışındadır dünyanın, hem de ortasında.
Hindistan'da Ganj Nehri'nin kıyısında yakılan yoksul adamın hissettikleri de onunladır, yitirdikleri de... Newyork'ta, bir sokakta, o kartondan kulübesinde yaşayan kadının çıplak yalnızlığı da. Her şey onunladır, ona emanettir sanki, ama o, çıldırtıcı bir yalnızlık içindedir yine de...
Aşkın kültürlü olmakla, bilgili olmakla da ilgisi yoktur sevgili, kanımıza karışan ilkel acı, o yaban ağrıyla hiçbir kitabın yazmadığı hakikatlere daha yakınızdır, inan...
Kim demişti hatırlamıyorum, aşk varlığın değil, yokluğun acısıdır diye. Belki de bu yüzden ilk gençliğimde, o yoğun aşık olduğum yıllarda, gözüme uyku girmez, dudağımda bir ıslıkla bütün gece şehri, o karanlık, o hüzünlü sokakları dolaşır, insanları uykularından uyandırmak isterdim. Uyanıp, içimde derin bir sızıyla uyanan o derin sancının acısına ortak olsunlar diye...
Aşk çok eski bir şeydir sevgili. Onun içinden o çileli çocukluğumuz geçer. Sevdiğimiz insanların çocuklukları da... Oradan üvey anneler, eksik babalar, parasız yatılılar geçer. Ve sonra aşk bütün bunları alır, daha da eskilere gider, hep o ilkel acıya, o yaban ağrıya...




A listesine yakışan bir şiir, tebrik ederim.
çok güzel hocam tebrikler.
Tebrikler çok beğendim selamalr.
etkileyici, ve duygulu..Umarım hayalinizdeki öğretmenliği yaşamışınızdır ve yaşayacaksınız ...saygılarımla..
k u t l a r ı m
Syın Ünal,
Okurken duygulanıyor insan.
Öğretmensiz Toplum Olmaz
Karanlığa ışıktır O
Öğretmensiz toplum olmaz
Cehalete kurşundur O
Öğretmensiz toplum olmaz
Öğretmenlik kutsal görev
Sevgisi kalplerde alev
O'na benzemektir ödev
Yolunda giden yanılmaz
Ana olur, baba olur
Türlü tehlikeden korur
Hep bizler için yorulur
Eğilir ama kırılmaz
Zor şartlarda hizmet eden
Kasabaya köye giden
İle,ilçeye renk veren
Açan çiçektir O solmaz
Çocukluktan elim O'nda
Nakış,nakış kilim O'nda
İlim O'nda,bilim O'nda
Asla benzeri bulunmaz
Çeşit,çeşit örnek verdi
İş öğretti yemek verdi
Yıllar yılı emek verdi
Emekleri unutulmaz
Her bir harf'te, her rakamda
Her bir dalı bir makamda
Suda, toprakta, havada
Öğretmensiz toplum olmaz.
Recai Mert
En kıymetli varlığımız, en büyük değerlerimiz Sevgili Öğretmenlerimiz, Sizleri çok seviyorum.
Tebrik, Takdir, 10 puan ve saygılarımla.
Gönül dostum Şadi ÜNAL, ''Elveda Okulum'' isimli şiirini okudum. Çok çok beğendim. Gönlüne sağlık Yeni şiirlerini bekliyorum.
Selamlar.
İsmailoğlu Mustafa YILMAZ
insanın her anlamada yapmayı sevdiği olaylardan istemiyerek kopması zordur..bunun adı öğretmenlikse onu ancak yaşayan bilir..ben anlatamam..
yüreğine sağlık değerli abicim..
ne mutlu sizin gibi öğretmenlerimiz olduğuna ....tebrikler
Bu şiir ile ilgili 61 tane yorum bulunmakta