Şadi Ünal Şiirleri

127

ŞİİR


8

TAKİPÇİ


1955 yılında Nevşehir ili, Hacıbektaş ilçesi,Çiğdem Köyü'nde doğdu.Doğdu da ne oldu sanki,dünyanın düzenini mi değiştirdi, yetiştirdiği öğrencilerin ülkesini,ulusunu seven adam gibi adam olmaları için yirmibeş yıl çalıştı.Çalıştı da ülkemiz ileriye mi gitti.Gün geçtikçe geriye gittiğini gördükçe kahroldu,şiirler yazdı emekli olduktan sonra...
Kırşehir İli'nin Mucur İlçesi'nde oturmaktadır.

Şadi Ünal

Bir öyküdür o halkımın dilinde;
Yetim Eşe’nin yaşamıdır.
Kaderin baskısıdır sözde.
Neden yetimleri alır ağına?
Neden yoksullara baskı yapar?
Zenginlerin köpeği midir kader?

Devamını Oku
Şadi Ünal

İşte zil son kez çalıyor,
Ayrılık zili!
Bir ürperti duyuyorum,
Gönüllerde bir hüzün,
Yüzler ağlayımsı…
Okul hayatımın son zili.

Devamını Oku
Şadi Ünal

Biz halkız;
Duygusallığa yer yok bizde,
Ayakta kalmak tüm çabamız.
Aşımız, ekmeğimiz yok bizim.

Biz halkız;

Devamını Oku
Şadi Ünal

Bütün kış üşüdüm;
Dışarı çıktım, rüzgarı dinledim
Bir selam var mı dost elinden...
Hep poyraz esti,
Hep tipi yarattı yüreğimden.

Devamını Oku
Şadi Ünal

Her şair yazar seni;
Hepsi severek
Ayrıldığında, özleyerek.

Oysa ben;
Sevemem, özleyemem de.

Devamını Oku
Şadi Ünal

Sırtımı dayandığım Erciyes’im
Kalbimdeki sevgim, saygım, hevesim
Dürüstlükte, sevgide örnek tezim
İddiayı kaybettin babacığım.

Morg yaptırırken çokça güvendiğin

Devamını Oku
Şadi Ünal

Seni Balçova'da gördüm,
Sarhoş gibiydin be birader.
Doktorlara götürdüm de inanmadılar
Seni sarhoş sandılar.

Gecenin üçünde,

Devamını Oku
Şadi Ünal




'Ben Nermin'i hastanede tanıdım,hastane koridorlarında....'

Beni çok ağlattın Nermin;

Devamını Oku