Elbet birilerinin kaybolup gittiği ucu bucağı olmayan bir çölü vardır,
Kiminin çaresizce kanat çırptığı bir göğü,
Kiminin de dalgalarını aşamadığı okyanusu vardır.
Bu bazen bir bedevi, bir kuş ve inatçı minik bir balıktır.
Bizim gibilerin makus kaderi ise, kadının arsız bedeninden sıyrılarak, iki dudağının arasından çıkan, iki kelime, on dört harf, acısının tarifi olmayan bu kelimelerin, bu hissiyatın ağır dramatize ettiği, korkak, kaçak ve alçak adamlar olmak.
o kadar da önemli değildir bırakıp gitmeler,
arkalarında doldurulması mümkün olmayan boşluklar bırakılmasaydı eğer.
utanılacak bir şey değildir ağlamak,
yürekten süzülüp geliyorsa gözyaşı eğer…
belirsizliğe yelken açardı iri ela gözler zamanla,
öylesine derince bakmasalardı eğer…
Devamını Oku
arkalarında doldurulması mümkün olmayan boşluklar bırakılmasaydı eğer.
utanılacak bir şey değildir ağlamak,
yürekten süzülüp geliyorsa gözyaşı eğer…
belirsizliğe yelken açardı iri ela gözler zamanla,
öylesine derince bakmasalardı eğer…




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta