Çiynində ağır yük daşıyan həsrət,
Vüsalın adını qaşıyan həsrət,
Hicranla bir yerdə yaşıyan həsrət,
Bəs niyə yaxamdan əl çəkə bilmir.
Nə batır,nə də ki yanır ayrılıq,
Namərddir,sözünü danır ayrılıq.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta