Vakit vuslatı çoktan geçti, biz hala bir takvimin eşiğindeyiz,
Ruhum, sana ait her cümlede kendine bir yuva arıyor.
Oysa bazen bir ses, bazen bir sessizlik öyle bir vuruyor ki;
İçimdeki o sarsılmaz dediğim kaleler, birer birer yıkılıyor.
"Nasılsın?" diye sorma bana, bir düğümün ortasındayım,
Çözülmeyi bekledikçe kördüğüm olan bir hikâyenin...




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta