Ölümden söz eder gibi
kısarak sesimi,
yıllarca sakladım seni sevdiğimi.
Bu sabah
avludaki ağaca bilmem kaçıncı bahar geldi.
Ben hâlâ
bir ömrü ertelediğim yerdeyim.
Sonra bir gün
bütün korkularımı geride bırakıp
kapına geldim.
Ellerim titreyerek
adını söyledim.
Sen kapıyı açtın.
Korkumu eşikte bırakıp
girdim içeri.
Şimdi ölüm
kapımı çalarsa
biraz beklesin.
Saçlarını öpeyim,
yüzünü avuçlarıma alayım.
Bir ömür geciktiğim aşkı
bir an olsun yaşayayım.
Kayıt Tarihi : 29.10.2026 22:48:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!