Vicdanı hava dolu kalpler yükselirken
Patlayan gözlerin itaat ettiği mahluklar
Rüzgârın döndürdüğü havanın vals evreninde
Kemiklerle örülmüş cesetler korosu önünde
Mevsimlere sözü geçmez artık dolunayın
Savrularak sürükleyecek bedenimi ölümün yeryüzüne!
Kırgın ve yaralı yüreğimin önüne,
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.
Devamını Oku
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta