Şimdi ayrılık vakti Eftelya'm
Yalnızlığıma gömülüp öylece ölmek isterken umutsuzca,
Sen çaresizliğime hapsettin beni
Yaşarken ölümü tattırdın ihanetine.
Bu son şiir sana Eftelya.
Kelimelerle karşılığı olmayan aşkın,
İstanbul bana hep seni hatırlatıyor.
Çünkü onun gözleri de en az seninki kadar yeşil.
Hala, gülümseyen bir lale gibi
bana sürgününü gönderiyorsun
dört yanı çevrili bir kale gibi
Devamını Oku
Çünkü onun gözleri de en az seninki kadar yeşil.
Hala, gülümseyen bir lale gibi
bana sürgününü gönderiyorsun
dört yanı çevrili bir kale gibi




bu son şiir sana eftelya
evet acı bir gidişin adabına yakışmış bir şiir kutluyorum saygılarımla
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta