Efsaneydin O Cinle Şiiri - Kasım Kobakçı

Yıllanmış yıldız olan,
Ruh yönüyle ses salan,
Şiir yazmadın! çalan,
Doğru, yazmadık yalan;
Sor neden sustu dilim,
Gençliğinde bilmedim,
O zaman şair miydim?
*
Lakin okul çağının,
Enstitü ocağının,
Kampüs taş sokağının,
Yedili kış bağının.
Bir sabah vakti birden,
Çın çın öten kederden,
Dın dın vuran mahşerden.
*
Çaldı korkunç bir ayin,
O çalan bizzat sendin,
Yurt önünde belirdin,
Yedili sırra erdin;
Bu evsafı korkutan,
Şahlanıp uykudan kan,
Çok yüksek dehşet kuran.
*
Müzik zevki yaratan,
Sürüyor mu o tufan,
Tıpkı karanlık destan,
Hatta arya sayılan.
Bazı deyişlerinde,
Çok hafif kalır sende,
Yıldız, yedili perde...
*
Uzatmalı solistim,
Ruh yönüyle işittim,
Yazmadın! dedin, bittim,
Doğru, kalemi ittim;
Bir sorsana ne yazar,
Gençliğinde o yıllar,
Şair değildim, rüzgâr.
*
Fakat okul devrinin,
Enstitü mahzeninin,
Kampüs soğuk yerinin,
Yedili senelerin.
Bir sabah karanlıkta,
Çın çın öten çığlıkta,
Dın dın vuran boşlukta.
*
Ruh sarsan parça çaldı,
O sendin, gölgen kaldı,
Kız yurdu korku saldı,
Sesin kalbimi çaldı;
Bu evsafı var ya bak,
Sesinle şahlanarak,
Çok yüksek tını kurmak.
*
Zevk yaratan bu sıfat,
Sürüyor bak, yedi kat,
Tıpkı bir arya, heyhat,
Arya demek de bayat.
Bazı söyleyişinde,
Çok hafif kalır tende,
Solist, o devirlerde...
*
Eskimeyen sanatçı,
Ruhta yedili sancı,
Şiir yok! der yabancı,
Doğru, yazmadık hancı;
Sorsana neden böyle,
Gençliğinde o hâlle,
Şair değildim, söyle.
*
Lakin yüksek okulun,
Enstitü koridorun,
Kampüsteki o yolun,
Yetmiş yedili sonun.
Bir gün, bir sabah erken,
Çın çın sesler inlerken,
Dın dın ürperti derken.
*
Dirilten parça vurdu,
O sendin, zaman durdu,
Önüydü, o kız yurdu,
Sesin saltanat kurdu;
Bu evsafı var ya tam,
Şahlanarak her akşam,
Çok yüksek korkulu gam.
*
Müzik yaratan kudret,
Hâlâ sürüyor elbet,
Tıpkı arya, kıyamet,
Arya demek de gaflet.
Bazı nağmelerinde,
Çok hafif kalır dilde,
Sanatçı, yedi telde...
*
Uzatmalı divamız,
Ruh yönünden sevdamız,
Şiir yok! der kavgamız,
Doğru, sustu davamız;
Bir sorsana niye ki,
Gençlik çağında belki,
Şair değildim sanki.
*
Fakat fakülte çağı,
Veya yüksek ocağı,
Kampüsün buz sokağı,
Yedili yıl şafağı.
Bir sabah ansızın bak,
Çın çın öttü o sokak,
Dın dın titredi şafak.
*
Sarsıcı parça coştu,
O sendin, gölgem koştu,
Kız yurdu önü boştu,
Sesin ne korkunç, hoştu;
Bu evsafı var ya tek,
Şahlanıp ürperterek,
Çok yüksek his vererek.
*
Zevk yaratan niteli,
Devam eder yedili,
Tıpkı arya misali,
Arya demek de deli.
Bazı söyleyişlerden,
Çok hafif kalır birden,
Diva, korkunç derinden...
*
Uzatmalı efsane,
Ruhtan der ki şahane,
Yazmadın bir destane!
Doğru, bulduk bahane;
Sorsana niye sustuk,
Gençliğinde çocuktuk,
Şairlikten kopuktuk.
*
Fakat okul yılları,
Enstitü duvarları,
Kampüsün soğuk karı,
Yedili kış rüzgârı.
Bir gün, bir sabah vakti,
Çın çın şimşekler çaktı,
Dın dın korkular aktı.
*
Çalıyordu o parça,
O sendin, baştan uca,
Kız yurdunda bulutça,
Sesin büyüdü katça;
Bu evsafı var ya hür,
Şahlanıp korku yürür,
Çok yüksek gölge bürür.
*
Müzik zevki kuran ses,
Devam eder her nefes,
Tıpkı arya, dar kafes,
Arya demek de abes.
Bazı deyişlerinle,
Çok hafif kalır dinle,
Efsaneydin o cinle...