Dökülmeyen gözyaşımda saklanır görüntüler
Rüzgar uğultusunda çarpılırım bir sese
İpe ırgat bedenini çivilemiş
Sırtındaki çuval kilosundan ağır
Düşler kursağına düşecek iki lokmayı
Umutlardan mavi dumanlar üfürsem de
Baharsız hazanda marazlaşmış kalbi
Anlat bize yürüyüşün güzelliğini
koşunun rüzgarını, köpüren yeleyi
toynakların kızgın kıvılcımlarını
Kişneyen bir tayın sevincini anlat
öfkeyi ve sağırındaki mahmuz yarasını
Devamını Oku
koşunun rüzgarını, köpüren yeleyi
toynakların kızgın kıvılcımlarını
Kişneyen bir tayın sevincini anlat
öfkeyi ve sağırındaki mahmuz yarasını
Bu güzel çalışmanızı ve gönül emeğinizi kutluyorum hocam...
Bir çok manzara var anlatılan ..sanki resimler çizilmiş gibi...
Hakikaten cok cok guzel bir şiir ders alınacak bir şiir insanların ar damarı catlamış vallahı utanlıacak o kadar şey varkı utanan yok cok nefıs bır şiir kutluyorum sevgılı şairim selam ve saygılarımla
selami
'Utan insan utan insanlığından
Duyargacını mı kesti hırsın kör bıçağı
Alım satımda serbest piyasada hüzünler
Kan kokuyor gözyaşları
Mayında gençlik enkazda çocuk
Utan insan utan insanlığından
Çınar diye incir ağacı diktin ocaklara
Bedenlerle birlikte küsüyor toprak
Kibrit suyunu döktüğün yaşamın gölgesi olmuyor'
Geçenlerde bir programda 72 yaşındaki bir bayanın son dört yıl içinde hayat kadınlığına başladığını izlediğimde kanım donmuş ve gruplara yazdığım mesajda; 'Ben Utandım, Siz de Utanın' demiştim.
Sanırım kimse utanmadı. Çünkü birkaç kişi dışında çoğu insan o olay için kalemini dahi kıpırdatmadı.
Evet... Utanıyorum...
İnsan olduğum için, insanlara hayvandan aşağı muameleler reva görüldüğü için utanıyorum.
Hatta bazen, tüm insanların suçunu kendimde toplayıp, ayna karşısına geçerek kendi yüzüme tükürmek istiyorum.
Selam ve saygılarımla...
Utan insan utan insanlığından
Duyargacını mı kesti hırsın kör bıçağı
Alım satımda serbest piyasada hüzünler
Kan kokuyor gözyaşları
Mayında gençlik enkazda çocuk
Utan insan utan insanlığından
Çınar diye incir ağacı diktin ocaklara
Bedenlerle birlikte küsüyor toprak
Kibrit suyunu döktüğün yaşamın gölgesi olmuyor
Kutluyorum güzeldi dizeleriniz.
Saygılarımla.
Utan insan utan insanlığından
Duyargacını mı kesti hırsın kör bıçağı
Alım satımda serbest piyasada hüzünler
Kan kokuyor gözyaşları
Mayında gençlik enkazda çocuk
Utan insan utan insanlığından
Çınar diye incir ağacı diktin ocaklara
Bedenlerle birlikte küsüyor toprak
Kibrit suyunu döktüğün yaşamın gölgesi olmuyor
duyarlı yüreğini yürekten kutlarım
muhabbetle
insanlık aynasına bakmanın vaki geldide geçiyor bile
k u t l a r ı m
İmge ustası öğretmenime tebrikler saygılar.Kaleminiz daim olsun.
Bu şiir ile ilgili 8 tane yorum bulunmakta