Ebedi Aşk Şiiri - Dr Yusuf Polat

Ne zaman huzur arasam bil ki;
Bir liman olur omuzların
Başımı koysam göğsüne,
Diner içimdeki tüm fırtınalar.

Parmakların değer saçlarıma,
Bir telinde kaybolur aklım
Sen dokundukça ruhuma,
Göğe yükselir kırık kanatlarım.

Bir gülüşün yeter sevgilim,
Dünya döner,
Sesin çekilir sessizliğe,
Ben kendi içimde seni ararım.

Gözlerinde ne var bilmiyorum
Bir bakışın,
Nefesimi yarım bırakır.
Yanımdayken bile özletir seni

Nedir bu hâlim, bilmiyorum
Hasta mıyım, neyim ben
Teninde uyur yorgunluğum,
Sensizliğe uyanır sessizliğim.

Belki aşk dediğin budur sevgilim
Bir ömre sığmayan tek bir an,
İki ayrı bedende atan bir kalp,
Birbirinde kaybolan iki ebedi seven…