Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
bu semavi yoğunluk taşıyan şiiriniz bana Artukoğullarının inşaa ettiği medreselerin kesme taştan sıcak odalarını-samimiyet dolu ortamını yaşattı!!!müteşekkirim! iradenize-kaleminize!!saygılarımla
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta