Bilsen ruhumun huysuzluğumun kızışlarımın asıl nedeni sana karşı duyduğum derin sevgiden kaynaklandığını, bilsen ki serzenişlerim didişmelerim başına bir şey gelmesin diye çırpınışlarımın sevgimin masum endişeleri olduğunu.. canım, benim varlığım sayende şan oldu , insanlığımı buldum yaşamın anlamını bilmiyordum. Düşünüp dururdum insan ne için yaşar şu koca dünyada diye, ki yokluğunda dizginlenmez duygusuz,huysuz biri olmuştum .. senin varlığın bana ‘olmanın’ anlamını kazandırdı, bir şey yoksa bende yoktum. O şey varlığıyla beni var ediyor, bana can katıp dikenler serili yoluma inciden taşlar diziyor üstelik benimle yürüyor ben yorulmayayım diye ellerinden güç veriyor, bana yar oluyordu .. varlığında olmak farkına varmak varolmak hayat buluyor, gençliğimin en güzel yaşlarını varlığıyla taçlandırıyordu . Senin ruhun ufak bir çocuk ruhu, diliyorum ki yaşlanmayacak... O masum güzelliğin dünyaya ışık tutacak, yüreğinin merhameti hiçbir şeye değişmeyeceğim gülüşün ve sana olan aşkım yıllarca akıp gidecek ..
Tamamını Oku
