Ben belki de kendimi yeteri kadar anlatamadım
Belli ki seni nasıl sevdiğimi sen hiç anlayamadın
Hep el üstünde tuttum seni kirlenmesin diye anılarımız
Yokluğunda kahrettim kendime ,çaresizliğime
Yanında olamayışıma , elini tutamayışıma , gözlerine bakamayışıma
Kahrettim birbirimize bu kadar geç kalışımıza
Acım azalsın diye sabahlara kadar içtim kan kustum
Sen uykusuzluk nedir bilir misin
Tırnaklarınla yastığını parçaladın mı
Gözlerini tavana dikip
Düşündüğün oldu mu bütün gece
Ve bütün bir gün
Belki gelir ümidiyle bekledin mi hiç?
Devamını Oku
Tırnaklarınla yastığını parçaladın mı
Gözlerini tavana dikip
Düşündüğün oldu mu bütün gece
Ve bütün bir gün
Belki gelir ümidiyle bekledin mi hiç?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta